Het is de eerste keer in 7 kwartalen dat de economische groei in het land weer aantrekt.

Een kwartaal eerder was nog sprake van een groei met 7,4 procent, terwijl economen in doorsnee rekenden op 7,8 procent. Over het hele jaar bekeken komt de groei uit op 7,8 procent, de zwakste niveau in 13 jaar.

De vertrekkende premier Wen Jiabao zette in maart een groeidoelstelling neer van 7,5 procent voor 2012, het laagste niveau sinds 2004. Naar verluidt wordt ook dit jaar een doelstelling gehanteerd van 7,5 procent, maar dat is nog niet officieel bevestigd.

Industriële productie

Vrijdag werd ook bekend dat de Chinese industriële productie in december is uitgekomen op 10,3 procent, waar economen in doorsnee rekenden op 10,2 procent.

Economen signaleren dat de Chinese data, in combinatie met positieve macro-economische cijfers die donderdag in de Verenigde Staten werden geopenbaard, laten zien dat de wereldeconomie langzaam verbetering begint te laten zien.

bron: www.nu.nl

Het Amerikaanse bruto binnenlands product nam in het vierde kwartaal op jaarbasis met 3,0 procent toe. Analisten hadden gerekend op een groei met 2,7 procent.

Bij een eerste raming in januari werd nog uitgegaan van een groei met 2,8 procent in de laatste drie maanden van 2011. De consumentenbestedingen stegen in het vierde kwartaal met 2,1 procent tegenover 2 procent bij de eerste raming. In het derde kwartaal van 2011 groeide de Amerikaanse economie met 1,8 procent.

bron: www.nd.nl

Er valt ook buiten Nederland nog een hoop te verkennen. Je wordt geconfronteerd met een totaal andere manier van leven en denken. Je leert flexibel zijn. En je maakt kennis met andere culturen. Dit zijn slechts enkele van de voordelen van wonen in het buitenland die de deelnemers aan ons Wereldpanelonderzoek noemen.

Avonturen
Daarnaast zijn er de avonturen die je in Nederland nooit zult beleven. Een van de ondervraagden ‘mocht’ als 13-jarige met een machinegeweer schieten. Een tweede zwom met dolfijnen. Een meisje van 10 had de dag van haar leven toen ze in een reservaat olifanten mocht aaien. En anderen belandden in de sneeuw, waar ze dagelijks konden skiën of snowboarden.

De dertienjarige Wybe Koper is zo’n expatkind. Acht jaar woonde hij met zijn broertjes en ouders in Oman. ‘We hadden er een soort droomleven. We zaten een kilometer van het strand, gingen op de fiets naar school en konden er prachtig kamperen.’

New Orleans
Sinds een jaar woont de familie Koper in New Orleans, in de Verenigde Staten. Ook leuk, maar toch wat anders dan Oman, zegt Wybe. ‘We kamen opeens in een grote stad terecht, en op een heel andere school. Maar de mensen zijn ontzettend aardig en het weer is een stuk beter dan in Oman.’

Toch is het niet alleen maar een feest om als kind in het buitenland te wonen. Bijna de helft van de deelnemers aan het Wereldpanelonderzoek noemt ‘vaker afscheid moeten nemen’ als nadeel. Ook worden familie en vrienden vaak erg gemist tijdens een verblijf in het buitenland. En soms zijn er problemen met de taal.

Taalproblemen
Marjanne Simons ervoer het aan den lijve. Als 6-jarige vertrok ze met haar ouders naar Frankrijk. ‘Ik sprak bijna geen Frans, dus zat er in de klas een beetje voor Piet Snot bij. Gelukkig woonde er in onze straat nog een Nederlands gezin.’ Uiteindelijk kwam het goed met de taal. ‘Je pikt het vanzelf op. Het is ineens alsof je de taal gewoon spreekt en begrijpt.’

Toen Simons zelf kinderen had, woonde ze met haar gezin een tijd in Kenia. ‘Ze hebben daar heel goede herinneringen aan. Voor een van mijn zoons was het een paradijs, waar het altijd mooi weer was.’ Marjanne Simons probeerde haar kinderen zo goed mogelijk voor te bereiden. ‘We legden ze uit wat voor land het was, en wat er ging gebeuren.’

Voorbereiding
Bereid je kinderen voor op een emigratie. Praat met ze en laat ze zoveel mogelijk meebeslissen. Dat zijn ook de tips van Jeroen van den Brink. Hij is directeur van het Renswoudehuis in Den Haag, een internaat voor kinderen van expats. ‘Als het mogelijk is, moet je kinderen laten meepraten over alle aspecten van de verhuizing. Het is heel belangrijk dat ze er een stem in hebben.’

Toch zegt een meerderheid van de panelleden dat ze niet mochten meebeslissen over hun emigratie. Van den Brink begrijpt het. ‘Bedrijven worden steeds dwingender in de standplaats voor hun werknemers. Dan heb je er als kind natuurlijk geen stem in waar je ouders naartoe gaan.’

bron: www.rnw.nl

For Bart C Korteweg, coming here after 16 years of experience in financial markets as an auditor and consultant in 2003 signaled a fresh start. “I had come to attend a wedding in Kerala. As the taxi drove into Mumbai, the noise, the silence and different scents everywhere—I knew this was perhaps going to change me for life,” he says.

He came back every year from that time, and each time “there would this question—so much is happening around, can I be a part of it?”

He became a part of it by joining the Indian School of Business (ISB) in Hyderabad, and planning to stay in a banking or consulting role in Mumbai. It was at ISB that Atma Shivalanka introduced himself. “I was in the British army , and served in Bosnia,” he says. “The first time I was here, I got dengue fever and had to return to London,” he says.

Now, he is at home in India, so much so that he started his own business from Delhi. He then joined the post-graduate programme to further his skills. “This is my new home country, and apart from the skills that I gain, I am exploring my Vaishnav heritage.” His army training helps in interacting with people of diversity, as he travels across the country.

Both Bart and Atma found something in common with classmate Christopher Garnic , who was earlier a consulting engineer in the water industry in Southern California and first came to India as an investor in infrastructure projects. “I could have gone back to the US but would have been missing out on more by not being here.

The changes here would be much more exciting, surely for business,” says Garnic. “It is about the whole—I get to experience cultural and spiritual elements and I get that mix here along with work and studies as I travel,” says Atma.

Choosing an MBA is crucial—it is often a life-changer for most participants. For Daniel Gomez Diaz-Pines, who was in a mid-level role with in the government of Spain, it was not just about leaving a cushy job but something that was secure for life. There he helped out a few Indian students settle in. He gradually learnt about their experiences that made him think of India as the place to be. He then learnt a bit of Hindi. “Coming here wasn’t a shock, but two things strike you—there are people everywhere!” That, and incessant noise—from horns to blaring speakers.

All of them would like to continue in India post-MBA even though work hours are longer than in Bart’s home country the Netherlands. “We are used to work 36-40 hours a week. Here there are weeks when I barely manage four hours of sleep a day.” There are things that they miss but which are part of the trade-off.

Bart would visit museums, galleries, concerts and theatres. “But despite having a rich cultural heritage, there are so few of them here,” he says. He prefers Mumbai for that reason. Atma says, “I don’t miss the variety of goods and services back in the UK, but I miss walking the streets. Indian metros are designed for driving, not walking!”

For Christmas this year, all of them ‘celebrated’ in similar ways—taking exams! For New Year’s Bart and Daniel are off to their home country. Christopher will celebrate with friends in Hyderabad, and Atma is in Delhi, where his family has moved in. And then it’s back to India—their new home.

source: http://economictimes.indiatimes.com

Shell-expats of Philipsmanagers in Amerika of Azië. Daarnaast moeten de Nederlanders zelf in het buitenland werken.

Dus geen Fred Ghering bijvoorbeeld. Het bedrijf waar hij voor werkt, Tommy Hilfiger, is overgenomen door een Amerikaans bedrijf, maar het hoofdkantoor staat nog steeds in Amsterdam.

Wie kwamen er wel door de selectie? MT selecteerde 33 Nederlandse mannen en vrouwen die werken in Singapore, de Verenigde Staten, Zwitserland, IJsland en Abu Dhabi. De volledige lijst is te zien in het kader.

Sportwereld
Ook in de sportwereld is de Nederlandse manager een gewild persoon. We kennen allemaal Guus Hiddink en Dick Advocaat. Ook Pim Verbeek Jon Bonfrère, Arie Haan, Erwin Koemen en Leo Beenhakker hebben veelvuldig in het buitenland gewerkt als voetbalcoach.

Maar ook minder bekende goden vertegenwoordigen Nederland overal ter wereld. Wie kent Mart Nooij of René Feller, bondscoaches van Mozambique en Rwanda. In totaal werken ongeveer honderd voetbaltrainers in het buitenland, waarvan de meesten zijn opgeleid in Zeist.

Vice versa
Nederlanders doen het goed in het buitenland, maar andersom geldt dat ook. Van de 25 AEX-bedrijven hebben er 10 een niet-Nederlander als topman. Voor Air France-KLM en Unibail-Rodamco is het logisch. Dat zijn van oorsprong geen Nederlandse bedrijven, maar fusiebedrijven. Daarentegen heeft Shell, ook een fusiebedrijf, nu voor het eerst een buitenlander als topman.

Verder wordt Ahold geleid door de Brit John Rishton, ASML door de Fransman Eric Meurice, WoltersKluwer door de Amerikaanse Nancy McKinstry en SBM Offshore door de Brit Tony Mace. Dan is er nog Boskalis-topman Peter Berdowski, die als zoon van een Poolse immigrantenfamilie volgens het CBS ook een buitenlander is.

bron: http://www.rnw.nl